میزان مصرف آب داخلی در ایران 70 درصد بالاتر از میانگین جهانی و نحوه مصرف کاملا غیر اصولی است و گرایش بیش از حد به سدسازی یکی از عوامل اصلی بحران آب در ایران است.
خشکسالی به مدت 13 سال است که در ایران مشاهده میشود، در حالی که در کنار آن افزایش جمعیت و تقاضا هم وجود دارد. کمبود آب به سطح بحران در شهرهای تهران، تبریز ،اصفهان، خوزستان، قم مشهد و همدان رسیده است
مسئولان اغلب هشدار میدهند که مسئله کمبود آب در پایتخت تهران جدی است و اگر میزان مصرف در این شهر و بخشهای تابعه کم نشود تهران با مشکل بزرگتری مواجه خواهد شد.
این بحران به دریاچهها و رودخانهها ایران نیز تاثیر گذاشته است، رودخانههای مرکزی ایران اطراف اصفهان و اهواز نزدیک خلیج فارس خشک شده اند،هامون نزدیک مرز افغانستان خشک شده است
دریاچه ارومیه، یکی از بزرگترین دریاچه نمکی جهان، 200 متر عمق آن کم شده است و باد نمکهای آنرا از بستر دریا به اطراف میپاشد که تهدیدی برای زندگی و کشاورزی مردم 3 میلیون نفری است که آن اطراف زندگی میکنند.
بیش از 70 درصد آب دریاچه ارومیه خشک شده است عمق آب از زمان 1995 روبه کاهش است. کارشناسان مسائل زیستی میگویند: برنامههای که توسط دولت برای این دریاچه در نظر گرفته شده ناکافی است.
مسئولان ملل متحد میگویند غبار حاصل از بستر دریاچه ارومیه و رودخانههای اطراف آلودگی شهرهای اطراف را موجب میشود که در ردهبندی از بین 10 کشور آلوده جهان ایران جایگاه چهارم را دارد
این پایگاه خبری گفته است: بحران آب در این کشور میتواند منجر به نارضایتیهای اجتماعی در این کشور شود.
صدها کشاورز در اصفهان لولهای که آب را از رودخانه این منطفه به شهر یزد میبرد را خراب کردند. کارشناسان افزایش جمعیت، تغییرات آب و هوایی، بیابانزایی، سوء مدیریت آب و گرایش به سدسازی را طی سالهای اخیر در مسئله کمبود آب این کشور دخیل میدانند آب گرانبها ترین منبع در سیاره ، گرانبهاتر از هر چیز دیگری میشود و امروزه ارزش آن بیشتر از نفت میشود.